دیشب صحنه هایی از درگیری های ساختگی را در کنارم راه انداخته بودند که قصد سوء آنها را حکایت می کرد و به نظرم می خواهند در شلوغی بند و دعواهای مصنوعی چند نفره و گروهی مرا بکشند و قتل را طبیعی و تقصیر زندانیان بیندازند که البته من از دیرباز، خودم را وقف آزادی جامعه و استقلال ملت و هواخواهی صلح و پویندگی عدالت نموده ام.
ولی امروز فکر می کردم که خوشا به حال حماس! که وکیل مدافعی چون حکومت ایران دارد و پشتوانه محکمی که به انحاء مختلف موجودیش را حفظ می نماید. ولی من در دنیای معاصر با وجود منطق روشن و موضع شفافم از هر گونه حمایتی در هر شکلی محرومم. اینک برای ملتم اشک می ریزم که در عین حالی که صاحب ثروت بی نظیر ارزی و طبیعی و ملی هستند، اما متاسفانه فقیرترین خلق خدا در روی زمین می باشند.
.......